MENU

Υπηρεσίες

Κάντε κλίκ στην υπηρεσία και ενημερωθείτε!

Πλήρης διαθλαστικός έλεγχος ενηλίκων-παιδιών. Σκιασκοπία Κερατομετρία

ΔΙΑΘΛΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ

Διάθλαση ονομάζεται η εκτροπή της ευθύγραμμης πορείας διάδοσης του φωτός, όταν διέρχεται από ένα διάφανο μέσο.

Το ισχυρότερο διαθλαστικό μέσο στο μάτι είναι ο κερατοειδής. Η μεγάλη του διαθλαστική δύναμη οφείλεται τόσο στη διαφορά του δείκτη διάθλασής του από τον αέρα, όσο και στη μεγάλη κυρτότητα της κεντρικής του περιοχής.

Ο κρυσταλλοειδής φακός έχει μικρότερη διαθλαστική δύναμη, αλλά έχει το επιπλέον χαρακτηριστικό της δυναμικής μεταβολής της, που μας επιτρέπει να εστιάζουμε το βλέμμα μας σε διάφορες αποστάσεις.

Οι διαθλαστικές ανωμαλίες του ματιού είναι εκείνες οι καταστάσεις οι οποίες προκαλούν μια αλλοίωση στην διάθλαση του φωτός από τα διαθλαστικά μέσα του ματιού (κερατοειδής, κρυσταλλοειδής φακός) με συνέπεια τα αντικείμενα να μην εστιάζονται πάνω στον αμφιβληστροειδή αλλά μπροστά ή πίσω από αυτόν.

Αποτέλεσμα είναι η όραση να μην είναι ευκρινής και για να το επιτύχουμε αυτό να χρειαζόμαστε διορθωτικά γυαλιά.

Μυωπία

Μυωπία λέγεται η διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία οι ακτίνες του φωτός δεν εστιάζονται πάνω στον αμφιβληστροειδή, αλλά μπροστά από αυτόν.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα θολή όραση για μακριά, ενώ η κοντινή όραση είναι πολύ καλή. Στην μυωπία το μάτι είναι συνήθως πιο μεγάλο από το φυσιολογικό.

Το βασικό σύμπτωμα της μυωπίας είναι η θολή αντίληψη των μακρινών αντικειμένων. Διορθώνεται με γυαλιά, φακούς επαφής ή διαθλαστική επέμβαση με laser.

Υπερμετρωπία

Στην υπερμετρωπία η απόσταση μεταξύ του κερατοειδούς και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα είναι μικρότερη της φυσιολογικής.

Στην υπερμετρωπία το μάτι είναι συνήθως πιο μικρό από το φυσιολογικό, με αποτέλεσμα οι ακτίνες του φωτός να εστιάζονται πίσω από τον αμφιβληστροειδή.

Η υπερμετρωπία μπορεί να οφείλεται σε μικρό προσθιοπίσθιο άξονα του ματιού ή σε μικρή διαθλαστική δύναμη του ματιού ή σε συνδυασμό και των δύο.

Τα συμπτώματα της υπερμετρωπίας διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία. Έτσι, όταν ο βαθμός της υπερμετρωπίας είναι μικρός, σε μικρές ηλικίες δεν επηρεάζεται συνήθως η όραση.

Καθώς όμως μεγαλώνουμε και ο φακός του ματιού χάνει την ελαστικότητά του, η υπερμετρωπία αρχίζει να εκδηλώνεται με θολή όραση και δυσκολία εστίασης, αρχικά στα κοντινά και με την πάροδο του χρόνου και στα μακρινά.

Η υπερμετρωπία διορθώνεται με γυαλιά, φακούς επαφής ή διαθλαστική επέμβαση με laser.

Αστιγματισμός

Στον αστιγματισμό ο κερατοειδής, το διαφανές «τζαμάκι» που καλύπτει το χρωματιστό του ματιού, δεν έχει την ίδια καμπυλότητα σε όλους τους άξονες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν όλα τα τμήματα μιας εικόνας να εστιαστούν πάνω στον αμφιβληστροειδή.

Το αποτέλεσμα είναι τα αντικείμενα να παρουσιάζονται παραμορφωμένα στην περίπτωση του αστιγματισμού τόσο στην μακρινή όσο και στην κοντινή όραση καθώς επίσης να προκαλείται κούραση στα μάτια, ιδίως κατά το διάβασμα ή στον υπολογιστή.

Διορθώνεται με γυαλιά, τορικούς φακούς επαφής ή διαθλαστική επέμβαση με laser.

Πρεσβυωπία

Στην πρεσβυωπία ο κρυσταλλοειδής φακός του ματιού χάνει σταδιακά την ελαστικότητά του, με αποτέλεσμα το μάτι να μην μπορεί να κάνει την προσαρμογή που χρειάζεται για την κοντινή όραση.

Η πρεσβυωπία εμφανίζεται στην ηλικία των 40 ετών και βασικό της σύμπτωμα είναι η μειωμένη κοντινή όραση. Υπάρχει δυσκολία στο διάβασμα χωρίς γυαλιά σε απόσταση 35 - 40 εκατοστών και κόπωση μετά από σύντομο διάστημα κοντινής εργασίας.

Η πρεσβυωπία μπορεί να συνυπάρξει με μυωπία, υπερμετρωπία ή αστιγματισμό. Τελευταία δοκιμάζονται και διάφορες μέθοδοι διόρθωσης της πρεσβυωπίας με laser.

Τοπογραφία Κερατοειδούς - μελέτη Κερατοκώνου

Τι είναι η Αποκόλληση;

Η κοιλότητα του βολβού του ματιού μας είναι γεμάτη από ένα διαυγές και παχύρρευστο υγρό, που ονομάζεται υαλώδες υγρό.

Το υαλοειδές είναι μια διαφανής ζελατινώδης ουσία, που γεμίζει το πίσω μέρος του ματιού. Το υαλώδες υγρό είναι σε επαφή, σχεδόν κολλημένο με τον φωτοευαίσθητο χιτώνα στο πίσω μέρος του ματιού, δηλ. τον αμφιβληστροειδή χιτώνα.

Στον αμφιβληστροειδή εστιάζονται οι ακτίνες του φωτός και εν συνεχεία, με την βοήθεια του οπτικού νεύρου, το ερέθισμα μεταφέρεται στον εγκέφαλο, ώστε να αντιληφθούμε τι βλέπουμε.

Καθώς μεγαλώνουμε, το υαλοειδές υφίσταται μεταβολές και κάποια στιγμή ξεκολλάει από τα σημεία πρόσφυσης στον αμφιβληστροειδή.

Η καλοήθης , σχεδόν φυσιολογική αυτή εξέλιξη , είναι γνωστή σαν αποκόλληση του υαλώδους υγρού και δεν είναι τις περισσότερες φορές επικίνδυνη.

Ενίοτε όμως μπορεί να δημιουργήσει ένα σχίσιμο (ρωγμή) στον αμφιβληστροειδή με αποτέλεσμα να περάσει υγρό κάτω από τον αμφιβληστροειδή και να τον ξεκολλήσει.

Ποια είναι τα συμπτώματα της αποκόλλησης;

Η αποκόλληση του υαλοειδούς εκδηλώνεται με παρουσία σκιών, που μπορεί να μοιάζουν με μυγάκια(μυϊοψίες), ιστό αράχνης ή γραμμές και φαίνονται πιο έντονα όταν κοιτάμε τον ουρανό ή μία ανοιχτόχρωμη επιφάνεια. , καθώς και παρουσία λάμψεων (φωτοψίες).

Όταν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα, πρέπει να γίνει οπωσδήποτε εξέταση από οφθαλμίατρο, για την σπάνια περίπτωση που συνυπάρχει, ως επιπλοκή, ρωγμή( υαλοειδική αιμορραγία) του αμφιβληστροειδούς, ώστε να αντιμετωπιστεί έγκαιρα, πριν οδηγήσει σε αποκόλληση αμφιβληστροειδούς.

Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς εκδηλώνεται σαν κουρτίνα που καλύπτει μέρος του οπτικού πεδίου.

Τι θα πρέπει να κάνουμε αν ξαφνικά δούμε μυγάκια ή λάμψεις;

  1. Να μην πανικοβληθούμε.
  2. Να αποφύγουμε κάθε έντονη σωματική προσπάθεια (π.χ. βάρος, σκύψιμο κ.λ.π.).
  3. Να επισκεφθούμε το συντομότερο τον οφθαλμίατρό μας.

Η συχνότητα της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδή είναι αυξημένη στις εξής περιπτώσεις:

  • Σε άτομα που έχουν μεγάλη μυωπία
  • Μετά από τραυματισμό του ματιού
  • Σε ορισμένα νοσήματα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, το σύνδρομο Marfan, οι ραγοειδίτιδες κ.α.

Ποια είναι η θεραπεία της αποκόλλησης;

Η αποκόλληση του υαλοειδούς δεν χρειάζεται θεραπεία. Τα στίγματα (μυγάκια) θα παραμείνουν, αλλά σταδιακά ο εγκέφαλος τα συνηθίζει και μαθαίνει να τα αγνοεί.

Η ρωγμή του αμφιβληστροειδούς αντιμετωπίζεται με laser ή κρυοπηξία.

Ειδική εφαρμογή Κερατοκωνικών φακών επαφής
Βυθοσκόπηση
Μελέτη Γλαυκώματος - Οπτικά πεδία OCT Τομογραφία οπτικού νεύρου νευρικών ινών

Τι είναι το γλαύκωμα

Το γλαύκωμα οφείλεται στη διαταραχή της ισορροπίας ανάμεσα στην παραγωγή και την αποχέτευση ενός υγρού (υδατοειδές υγρό) που φυσιολογικά παράγεται στο εσωτερικό του ματιού.

Η διαταραχή αυτή μπορεί να προκαλέσει αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση, η οποία με τον καιρό προκαλεί βλάβες στο οπτικό μας νεύρο.

Το οπτικό νεύρο στέλνει πληροφορίες από τα μάτια στον εγκέφαλο.

Στο γλαύκωμα ο ασθενής αρχίζει και χάνει τμήματα του οπτικού πεδίου, αρχικά περιφερικά, αλλά καθώς η νόσος προχωράει, προσβάλλεται και η κεντρική όραση.

Συνήθως η απώλεια όρασης δεν γίνεται αντιληπτή από τον ασθενή, παρά μόνο σε προχωρημένα στάδια και είναι μη αναστρέψιμη.

Τύποι γλαυκώματος

  • Χρόνιο γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας (το συχνότερο)
  • Γλαύκωμα φυσιολογικής ή χαμηλής πιέσεως
  • Γλαύκωμα κλειστή ή στενής γωνίας (οξύ ή χρόνιο)
  • Δευτεροπαθές γλαύκωμα (μετά από φλεγμονές, τραύματα, εγχειρήσεις, φάρμακα κ.λ.π.)
  • Συγγενές γλαύκωμα (εμφανίζεται στην πρώιμη παιδική ηλικία).

Πρόληψη Γλαυκώματος

Η καλύτερη θεραπεία για μια χρόνια νόσο όπως το γλαύκωμα είναι η πρόληψη. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι, πρέπει να υποβάλλονται σε οφθαλμολογική εξέταση τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο μετά την ηλικία των 35-40.

Αυτό επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση και αποτρέπει τις δυσάρεστες μελλοντικές συνέπειες του γλαυκώματος.

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος (screening) για το γλαύκωμα είναι μια προληπτική και φθηνή εξέταση που αναφέρεται σε όλο τον πληθυσμό και προσπαθεί να διακρίνει ποιά άτομα έχουν αρχικές αλλοιώσεις ή ποια είναι ύποπτα και χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.

Πώς θεραπεύεται το γλαύκωμα;

Σκοπός της θεραπείας στους γλαυκωματικούς ασθενείς είναι να αποφύγουμε επιδείνωση των βλαβών του οπτικού νεύρου, των οπτικών ινών και του οπτικού πεδίου.

Ο κύριος τρόπος θεραπείας του γλαυκώματος είναι η διατήρηση χαμηλής ενδοφθάλμιας πίεσης.

Αυτό αρχικά γίνεται συνήθως με αντιγλαυκωματικά κολλύρια, τα οποία, εφόσον ρυθμίζουν ικανοποιητικά την ενδοφθάλμια πίεση, θα πρέπει να λαμβάνονται εφόρου ζωής.

Αν η πίεση δεν ρυθμίζεται με κολλύρια, μπορεί να χρειαστεί συμπληρωματική θεραπεία με laser ή αντιγλαυκωματική χειρουργική επέμβαση.

Μελέτη Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας

Τι είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι επιπλοκή του διαβήτη που προκαλείται από αλλοιώσεις στα αγγεία του αμφιβληστροειδούς.

Όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα που πάσχει από διαβήτη ο ασθενής, τόσο μεγαλύτερος και ο κίνδυνος ανάπτυξης διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Ο διαβήτης προκαλεί φθορά στα μικρά αιμοφόρα αγγεία. Ως αποτέλεσμα, αυτά μπορεί να αιμορραγήσουν, να διαρρεύσουν ή να φράξουν, επηρεάζοντας την όραση με την πάροδο του χρόνου.

Ποια άτομα κινδυνεύουν από διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια;

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αφορά όλους του διαβητικούς ασθενείς είτε είναι ινσουλίνο-εξαρτώμενοι (Τύπος I) νεαροί σε ηλικία είτε είναι μη ινσουλίνο-εξαρτώμενοι (Τύπος II) που εμφανίζουν την πάθηση σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Πρόληψη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια παραμένει ασυμπτωματική, για τους περισσότερους ασθενείς, για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μόνο σε περίπτωση οιδήματος της ωχράς κηλίδας, ή αιμορραγίας του υαλώδους, γίνεται εμφανής στον ασθενή με μείωση της όρασης δηλαδή όταν η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια έχει ήδη προχωρήσει.

Η έγκαιρη διάγνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και η αντιμετώπισή της είναι επομένως καθοριστικής σημασίας για τον ασθενή προτού εμφανιστούν σοβαρές για την όραση επιπλοκές.

Ο διαβητικός ασθενής ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή όχι συμπτωμάτων από τους οφθαλμούς, θα πρέπει να επισκέπτεται τον οφθαλμίατρο ετησίως.

Ποια είναι η θεραπεία της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας;

Σήμερα έχουμε στη φαρέτρα μας ποικιλία διαθέσιμων επιλογών για την αντιμετώπιση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Η θεραπεία του οιδήματος της ωχράς κηλίδας επιτυγχάνεται με τη χορήγηση ενδουαλοειδικών φαρμάκων αντι-VEGF (Lucentis, Eylea) με σκοπό να μειωθεί η διαρροή από τα τριχοειδή αγγεία της ωχράς κηλίδας και να αποροφηθεί το οίδημα.

Αυτή η θεραπεία γίνεται σε συνδυασμό με laser που εφαρμόζεται στην περιοχή του οιδήματος της ωχράς κηλίδας.

Σε πιο προχωρημένα στάδια διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, όπως η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς και η αιμορραγία υαλοειδούς χρειάζεται χειρουργική επέμβαση με υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή).

Μελέτη OCT παθήσεων Ώχρας Κηλίδος

Μελέτη OCT παθήσεων Ώχρας Κηλίδος

Εκφύλιση Ώχρας Κηλίδος ξηρού και υγρού τύπου-Οπή Ώχρας-Οίδημα Ώχρας Κηλίδος-Επιωχρικές μεμβράνες-Νεοαγγειακές μεμβράνες Μυωπικής Ωχροπάθειας)

Μελέτη Καταρράκτη

Τι είναι ο καταρράκτης;

Ο καταρράκτης είναι η θόλωση του φυσικού φακού του ματιού. Ο φυσικός φακός του ματιού βρίσκεται πίσω από την ίριδα(το χρωματιστό τμήμα του ματιού), έχει το μέγεθος φακής και φυσιολογικά είναι διαυγής.

Βοηθάει στην εστίαση των εικόνων στον αμφιβληστροειδή, ώστε μετά να μεταφερθούν στον εγκέφαλο. Στον καταρράκτη η όραση γίνεται σταδιακά όλο και πιο θολή, γιατί ο θολωμένος φακός εμποδίζει τη δίοδο του φωτός.

Ποια είναι τα συμπτώματα του καταρράκτη;

  • Θάμπωμα με προοδευτική μείωση της όρασης για μακριά ή για κοντά. Η όραση γίνεται ολοένα και λιγότερο καθαρή.
  • Λάμψεις και αντανακλάσεις γύρω από ορισμένα αντικείμενα. Για παράδειγμα Μπορεί να βλέπουν ακτίνες γύρω από τα φώτα και να δυσκολεύονται στην οδήγηση.
  • Εξασθενημένη αντίληψη χρωμάτων.
  • Έντονη ενόχληση στον ήλιο.
  • Σε προχωρημένες περιπτώσεις ο καταρράκτης μπορεί να είναι εμφανής με γυμνό μάτι, ως μια λευκή ή κίτρινη κηλίδα στην περιοχή της κόρης.
  • Ο καταρράκτης δεν προκαλεί πόνο, κοκκινίλα ή δάκρυσμα.

Γιατί δημιουργείται ο καταρράκτης;

Ο καταρράκτης έχει σχέση κυρίως με τη διαδικασία γήρανσης.

Μερικές φορές μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό, ορισμένες παθήσεις (π.χ. διαβήτη, φλεγμονές του ματιού κ.τ.λ) ή φάρμακα όπως η χρόνια χρήση κορτιζόνης.

Σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί και ένα παιδί να γεννηθεί με καταρράκτη (συγγενής καταρράκτης).

Ποια είναι η θεραπεία του καταρράκτη;

Η θεραπεία του καταρράκτη είναι μόνο μικροχειρουργική. Η σύγχρονη χειρουργική επέμβαση γίνεται από μικρή τομή 2.5-3.00 χιλ. μέσα από την οποία εισέρχεται ο στιλεός της φακοθρυψίας.

Πρόκειται για μια σύντομη και ανώδυνη επέμβαση, διάρκειας περίπου 15 λεπτών, που γίνεται με τοπική αναισθησία και ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του μετά από περίπου δύο ώρες. Η πιθανότητα επιπλοκών είναι λιγότερο από 5%. Η όραση βελτιώνεται ταχύτατα τις επόμενες ημέρες, αν και η πλήρης επούλωση μπορεί να χρειαστεί ένα μήνα.

Η χειρουργική επιδιόρθωση του καταρράκτη τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί θεαματικά κυρίως λόγω της τεχνολογικής βελτίωσης των ιατρικών οργάνων και την δημιουργία ενδοφακών για την οπτική διόρθωση.

Μαγκλάρας Κωνσταντίνος

Χειρουργός Οφθαλμίατρος

Πεισιδίας 2 & Ούλωφ Πάλμε 14
Ζωγράφου, 15771